Sosyal medya çığrından çıktı

Gerçekten bu sosyal medya enteresan bir psikoloji.Karısı oynayıp onu böyle hayranlıkla seyreden erkek videolarını görüyorsunuz.
Kadın oynuyor, kıvırıyor adam da onu hayranlıkla izliyor hatta o da ona eşlik ediyor falan. Ve bunu sosyal medyada paylaşıyorlar, hesapları da herkese açık. Altında bir sürü beğeni olduğu zaman, güzel yorum olduğu zaman acayip mutlu oluyorlar.Aslında bunun pek bir anlamı da yok çünkü hani bir düğünde dans ettikleri şeyi paylaşmıyorlar. Ya da bir etkinlikteler herkes dans ediyor, o anın konsepti içinde zaten dans var olayı değil.Böyle evde, dahası da kırda, bayırda anlamsızca müzik eşliğinde pijamayla veya böyle günlük kıyafetle anlamsız danslar. Amaç etkileşim almak, daha çok tanınmak, reklam almak falan filan. Çok az bir kısım var; onlar böyle hani bu gruba girmiyorlar. Böyle özel bir anlarını ya da canları dans etmek istemiş, o anda çok güzel bir ortam olmuş dans ediyorlar.Bakın bunlardan söz etmiyorum, dans edip bunu paylaşmayı huy ve meslek edilmiş tiplerden söz ediyorum. Sizin de karşınıza çokça çıkıyordur.
Şimdi bu videoları paylaşan kadını takip eden ve onu beğenen kişiler, bunları bir yerde görse “Yenge kalk bir dans et” falan dese yanında da kocası olsa “Sen ne diyorsun kardeşim?” falan der. Hatta “Burası yeri mi?” der, siz her yerde dans edip paylaşıyorsunuz. Yerli yersiz dans edip, yerli yersiz yerlerde bu eylemi gerçekleştiriyorsunuz. Veya erkeğe birisi normal şartlarda “Ya karın ne kadar güzel dans ediyor” falan dese bozuluyorlar. Yani sosyal medyada yapılan şeyi zararsız ve normal görüyorlar. İşin anormalliği de burada, bu anormalliğin de farkında değiller.Bir sanatçıdan bahsetmiyoruz veya işte bir şarkıcıdan. Kaldı ki takip ettikleri bir şarkıcıyı gördükleri zaman “Abla, ağabey bir nakarat söyle” falan diyor insanlar. Onlar da söylüyorlar çünkü onlar sanatçı ve meslekleri bu. Ulu orta orada burada şarkı söylemiyorlar,
yani gayet normal bir şey; bir şarkıcıyı, bir sanatçıyı gördüğünüzde “Bir kuple söyler misin?” demek.Veya bir karakteri canlandıran tiyatro oyuncusuna “Ağabey, onun gibi bir konuş” falan diyorlar, adam da konuşuyor veya kadın neyse.
Yani anlayacağınız sosyal medyada bu tip paylaşımlar yapanları sokakta biri gördüğü zaman o videodaki gibi bir oynasa da falan deme hakkına da aslında biraz da sahipler. Ama hayatın gerçekliğinde kaldıramayacakları şeyleri sosyal medyada yapmaktan çekinmiyorlar. İşte uyuşukluk da burada.Çoluk çocuk bunları izleyip örnek aldı, her şeyi çığırından çıktı. Şimdi yeni yasa devreye girdi, 15 yaş altına sosyal medya kullanımı yasak. Sosyal medyada kimlik doğrulaması yapılacak.Tabii burada şimdi tüm görev, anne ve babalara düşüyor. En başından beri hep söyledik; bu işin kontrolü evde anne ve baba tarafından yapılmalıdır dedik. Her şeyi devletten bekliyorlar. Buyurun devlet size yasayı da koydu, 15 yaş altına sosyal medya yasak. Tespit edilirse hesap kapanacak. Ailelere sorumluluk yüklendi, bakalım ne yapacak aileler?Her şeyden devleti sorumlu tutuyorlar, kaldı ki devletin sorumlulukları var, yapmalı da. Fakat devlet de bir yere kadar müdahil olabilir. Herkesin evine bir tane denetimci sokacak hali yok.
Anlayacağınız büyüklerin kaybettiği sosyal medyada çocukları da zaten koruyamazdık, öyle de oldu. Tabii ki koruyanları bir kenara koyuyoruz ki çok var o da ama maalesef çoğunluk, çocuğunu sosyal medyada başıboş bırakmış durumda.Başta da söylemiş olduğum gibi sosyal medya enteresan bir psikoloji. Orada yapılan zararlı şeyleri zararsız olarak algılamak, insan psikolojisine verilmiş en büyük zarar.
Aklıyla değil nefsi ile hareket edenlerin kaybolmuşluğunu izliyoruz
Sosyal medyada kendilerini anlam yükleyen ve orada aldıkları beğeni ile kendilerine değer yükleyen boş psikolojilerle uğraşıyoruz.Dönüyorsun dolaşıyorsun; aile içindeki sevgi, ilgi ve aile ile geçirilen vakte ayrılan zamana geliyorsun. Ailece zaman geçirmek unutuldu, sosyal medyada zaman geçiriliyor. Sosyal medyada ailece fotoğraf paylaşmayı aile olmak zannetmeye başladı insanlar.
Arkadaşlar toplandığında ellerinde cep telefonları, aile ortamlarında ellerde cep telefonu.
Sohbet edilmez oldu ve paylaşım yok diyecek kadar azaldı.En kötüsü de anne ve babalar çocuklarından uzaklaştı, bunun farkında değiller. Aynı evin içinde yemek, yaşamak, aynı havayı solumak, aile olmak anlamına gelmiyor.Aile olmak; paylaşım demektir, birbirinizle vakit geçirmek ve birbirinizden haberiniz olması demektir.
Bunlara geri dönülürse sorunun çoğu hallolur.Evet; yeni yasa yürürlükte hayırlı olsun, bence büyüklere de bir kısıtlama yasası getirilmesi lazım.
Neyse buna şimdilik girmeyelim, zaten yeterince linç ediliyorum. (Kaynak: ENSONHABER)