Yıllarca çöpe atılıyordu: şimdi çiftçiler peşinden koşuyor
Fabrikalardan çıkan endüstriyel atıklar genellikle çevre için büyük bir sorun veya ekstra bir masraf kalemidir.Brezilya’daki şeker kamışı tesisleri, bu ezberi t
Fabrikalardan çıkan endüstriyel atıklar genellikle çevre için büyük bir sorun veya ekstra bir masraf kalemidir.Brezilya’daki şeker kamışı tesisleri, bu ezberi tamamen bozan bir sisteme imza attı.Şeker ve etanol üretimi sonrası ortaya çıkan ve eskiden çöpe giden tüm artıkları yeniden işleyen fabrikalar, hem kendi maliyetlerini düşürdü hem de tarlalarda verimi tavan yaptırdı.Şeker kamışından etanol üretilirken geriye "vinass" adı verilen koyu renkli ve bol miktarda organik madde içeren bir sıvı kalıyor.Fabrikalar bu sıvıyı doğrudan şeker kamışı tarlalarına taşıyarak toprağı hem suluyor hem de potasyum ve azot bakımından besliyor.Sentetik gübre ihtiyacını neredeyse sıfırlayan bu yöntem sayesinde toprak yeniden hayat buluyor.Kamış sıkıldıktan sonra geriye kalan lifli posa dev kazanlarda yakılarak yüksek basınçlı buhara dönüştürülüyor. Bu buhar türbinleri çalıştırıyor ve fabrikanın ihtiyaç duyduğu elektrik üretiliyor.Hatta bazı tesisler ürettikleri fazla elektriği şehir şebekesine bile satıyor.Üretim sürecinde kalan diğer katı maddeler ise besin değeri yüksek hayvan yemine dönüştürülüyor.Hasat döneminde 7 gün 24 saat aralıksız çalışan dev tesislerde, şeker kamışı bir kapıdan girip diğer taraftan şeker, yakıt, elektrik, gübre ve yem olarak çıkıyor.
(Kaynak: ENSONHABER)