***
Pakistan’ın arabuluculuğuyla ABD ve İran arasında gerçekleştirilen ve 8 Nisan gecesi açıklanan ateşkes birçok açıdan dönüm noktası olabilir. İki haftalık ve geçici olduğu belirtilen söz konusu ateşkesle ilgili çok sayıda husus henüz müphem olsa da ve taraflardan farklı açıklamalar gelse de mesele müstakil olarak değerlendirilmeyi hak ediyor. Öncelikle ABD Başkanı Donald Trump’ın teyit ettiği ve "çalışılabilir temel" olarak nitelendirdiği İran’ın on maddelik şartlarına bakıldığında savaş ABD ve İsrail açısından büyük bir hayal kırıklığı ile sonuçlanmış görünüyor. Zira taslak planın "rejim değişikliği, şartsız teslim, taş çağına döndürme ve medeniyeti yok etme" gibi hedefleri içermesi bir yana
İranlıların Ramazan Savaşı adını verdikleri 40 günlük savaş bir yanıyla geçen yıl 12 gün süren çatışmaların sonuçlarının farklı yorumlanmasından kaynaklanmıştır. Trump yönetimi 12 gün süren çatışmalar esnasında İran’ın savaşma kapasitesinin büyük ölçüde yok edildiğini ve dolayısıyla İran’ın artık teslim olması gerektiğini savunurken Tahran ise aldığı darbelere rağmen savaşın stratejik konumlanmasında bir değişikliğe yol açmadığını ileri sürmüş, hatta müzakereler için savaş öncesi mekanı seçerek, süreklilik ve "değişen hiçbir şey yok" mesajını vermeye çalışmıştı. Dolayısıyla son savaşın farklı yorumlanmaya izin vermeyecek şekilde net biçimde sonuçlanması gerektiği, bu yüzden de daha uzun süre
Savaş derinlemesine incelendiğinde, İran’a önemli darbeler vurulan ve üç binden fazla hedefin yok edildiği, İran’ın 45 yıllık dönemine damga vuran Ayetullah Ali Hameney başta olmak üzere ülkenin üst düzey siyasi ve askeri liderlerin öldürüldüğü ilk haftanın ardından ABD/İsrail açısından anlamsız bir bombalama kampanyasına dönüştüğü görülüyor. Nitekim, zaman içinde bu durum daha net biçimde ortaya çıkmaya başladı. Örneğin, inşaat halindeki köprülerin de içinde olduğu sivil ve ekonomik alt yapı hedef alındı. Öte yandan İran içindeki ABD askerlerinin kurtarılması büyük bir zafer olarak lanse edilmeye başlandı. Bunda Trump’ın ve daha çok İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu’nun sürekli ayaklanma
Bugünden bakıldığında İran’ın savaş esnasında çok eleştirilen stratejik seçimlerinin kendisi açısından başarılı sonuçlar ürettiğini söylemek mümkün. Teknolojik, askeri ve ekonomik olarak kendisinden çok daha güçlü düşman ittifakına karşı en zayıf halka olarak belirlediği ve doğrudan savaşın tarafı olmayan zengin hasım ülkeleri hedef aldı. Hürmüz’ü kapatarak savaşın maliyetlerini 8 milyar insanın gündelik hayatına etki etti. Ayrıca en ağır hava bombardımanından etkilenmeyecek şekilde yer altı şehirleri benzeri büyük karargahlar inşa edip füze ve dron saldırılarını sabit şekilde sürdürebilmesi, rakibin direncinin kırılmasında ve kendisinin savaşın hasarlarına karşı daha fazla sabır gösterebilm
Eğer savaş bu şekilde sona erer ve İran on maddelik plandaki önemli kazanımları elde ederse yönetim öncelikle bunu iç politikada çok büyük kaldıraç olarak kullanacak, kültürel ve tarihi kodlarının da yardımıyla ciddi bir anlatı inşa edecektir. Teşbihte hata olmazsa beş yüz yıldır Çaldıran’daki hezimetin kahramanı Şah İsmail ekseninde şekillenen anlatılanların modern versiyonları güç kazanacaktır. "Haçlı-Siyonist seferini boşa çıkaran, yedi düvelle eş zamanlı savaşan, Piri Fani, Seyyit liderini Ramazan ayında şehit veren muzaffer bir ülke" resmedilecektir. Bu durum, eğer yaşıyorsa, Mücteba Hameney’in liderliğini sorgulanamaz hale getirmekle kalmayacak, arkasındaki asıl güç olan Devrim Muhafız