Müzisyen Ömer Karaoğlu, siyasi ve sivil toplum alanındaki çalışmalarıyla tanınan Mehmet Zeyyad Doğansoy, sunucu Cemalettin Tül ve televizyon programcısı, yapımcı Mustafa Aslantürk, geçen yıl 13 Haziran'da toprağa verilen yakın arkadaşlarını AA muhabirine anlattı.
Karaoğlu, Goncagül'ü ilk olarak 1984'te İbrahim Sadri'nin yazdığı "İnsanlar ve Soytarılar" adlı oyundaki performansıyla tanıdığını belirterek, "Tiyatro kökenli olması, oyunculuk eğitimi almasının yanında sivri zekası, yorum kabiliyeti, yeteneği hemen izleyicinin dikkatini çekiyordu. Her zaman olduğu gibi pek çok insanla espri yaparak tanıştı. Bizimle de öyle tanışmıştı." dedi.
Sahnede 1990'ların başında birçok kez birlikte yer aldıklarını ve yurt dışında da etkinlikler yaptıklarını dile getiren Karaoğlu, "Goncagül, mizahın ciddi bir iş olduğunu bizlere hatırlatan biriydi. Bizler hayatın çok küçük, basit detayları üzerinde çok fazla dururuz, Goncagül ise oralarda hiç durmazdı. İdealizmini de elden bırakmıyordu. İnandığı değerler konusunda olabildiğine hassas ve ciddiydi. Onu bizlere de hissettiriyordu." diye konuştu.
Karaoğlu, Goncagül'le olan yolculuklarında insan ilişkilerini daha iyi öğrendiğini söyleyerek, şöyle devam etti:
"Kendisi aslında bir mektep gibi ustalığını bize de aktarmış oldu. Kendisine bu yüzden hep minnet duyarım. İslam alemini ve Müslümanları heyecanlandıran pek çok gelişme onu da heyecanlandırırdı. 1980'lerin başında Türkiye'deki tatsız dönemleri o da yaşadı. Ayrıca 28 Şubat gibi Türkiye'nin içinden geçtiği o dar geçitlerde yine Goncagül'le beraberdik. Zahmetleri, sıkıntıları birlikte yaşadık. Fakat o neşesini, umudunu hiçbir zaman kaybetmedi. Pek çok insanın ağlayıp, sızlayacağı yerde o tebessüm eder, mizah yapardı. Bence bu müthiş bir güç ve her yiğide de nasip olmaz. Yeni zamanların Nasrettin Hocası gibi bilgeliği, irfanı onda görürdük."
Hüseyin Goncagül'ün her zaman çocuklarla iyi bir bağ kurduğunu vurgulayan Ömer Karaoğlu, "Çocuklarla bir diyalog kurabilmek, onların abisi, amcası, arkadaşı gibi olabilmek herkesin yapamayacağı bir iş. Bu durum Goncagül'de fazlasıyla vardı. Yani onunki çocuklara adeta adanmış bir sanat yolcuğuydu. Özellikle de son 15, 20 yıldır böyleydi. Çocuklarla özel bir dil kurdu." ifadelerini kullandı.
Mehmet Zeyyad Doğansoy, Goncagül'le 1985'te kolejde öğretmenlik yaparken tanıştıklarını aktararak, "Dostluğumuz vefat edene kadar devam etti. Çok iyi bir öğretmendi. Sahnede nasıl performans gösterdiyse derste de aynı o şekilde öğrencilere ders anlatırdı. Yetiştirdiği talebelerin hepsi çok önemli yerlere geldi. Üzerimizde kalıcı etkisi olan çok güzel alışkanlıklar ve hasletler bıraktı." değerlendirmesini yaptı.
Goncagül'ün her zaman çok cesur olduğunu altını çizen Doğansoy, şunları kaydetti:
"12 Eylül zamanlarında çok sıkıntı çekmişti. 1990'lı yıllarda Refah Partisi zamanında programlarda da beraber yer alıyorduk. Ben klavye çalıyordum, o da programı sunuyordu. Bende bıraktığı en önemli şey ise yanlışın karşısında ısrarla hayırlı işler yapmak ve karamsar olmamaktı. Her zaman en sıkıntılı durumlarda bile kendini motive ederdi. Özellikle 28 Şubat sürecinde biz bunu gördük. 28 Şubat sürecinde o sıkıntılı dönemlerde moralimizi yüksek tutmamızda Hüseyin abinin bize çok faydası olmuştu."
Doğansoy, Goncagül'ün 12 Eylül'de yaşadıklarını, "Kendisini 12 Eylül'de babasının yanında polisler aldıkları zaman, babası polislere diyor ki, 'Hocamı nereye götürüyorsunuz', Goncagül de 'Baba arkadaşlar beni gezdirmeye gelmişler' diyor. Sonrasında kendisi 5-6 ay işkenceye maruz kalmış. Bunları unutmamak lazım." sözleriyle aktardı.