Adaylık sürecinde SSCB'yi geride bırakan İtalya, 14'üncü Dünya Kupası'nı düzenlemeye hak kazandı.
İtalya 1990'a 24 ülke katıldı. Avrupa'dan 14, Güney Amerika'dan 4, Afrika, Asya ve Kuzey-Orta Amerika'dan ikişer takım, İtalya'da mücadele etti.
Turnuvada Avrupa'dan Avusturya, Belçika, Çekoslovakya, İngiltere, Batı Almanya, İtalya, Hollanda, İrlanda Cumhuriyeti, Romanya, İskoçya, SSCB, İspanya, İsveç, Yugoslavya, Güney Amerika'dan Arjantin, Brezilya, Kolombiya, Uruguay, Afrika'dan Kamerun ve Mısır, Asya'dan Güney Kore ve Birleşik Arap Emirlikleri, Kuzey-Orta Amerika ve Karayipler'den ise ABD ve Kosta Rika yer aldı.
Batı Almanya, 1954 ve 1974'teki turnuvaların ardından üçüncü şampiyonluğunu 1990 yılında İtalya'da yaşadı.
Roma'da 8 Temmuz 1990'da yaklaşık 74 bin seyircinin önünde oynanan finalde Batı Almanya ile Arjantin karşılaştı. Turnuvanın gidişatına benzer şekilde fazla heyecana sahne olmayan final maçında da kazananı bir penaltı atışı belirledi. 85. dakikada Andreas Brehme'nin penaltıdan kaydettiği golle 1-0 galip gelen Batı Almanya, tarihinin üçüncü Dünya Kupası zaferini elde etti.
Son şampiyon Arjantin'in yıldızı Diego Armando Maradona'nın final maçının ardından döktüğü gözyaşları da turnuvanın unutulmazları arasına girdi.
Batı Almanya'yı çalıştıran Franz Beckenbauer ise Brezilyalı Mario Zagallo'nun ardından hem oyuncu hem teknik direktör olarak Dünya Kupası zaferi yaşayan ikinci futbol adamı ünvanını elde etti.
İtalya'nın ev sahipliği yaptığı 1990'daki organizasyon, o döneme kadar en fazla kırmızı kartın çıktığı turnuva olarak tarihe geçti. Oynanan sert futbolla öne çıkan turnuvada 16 kırmızı kart gösterildi.
Futbolcuların 28 kez ihraç edildiği Almanya 2006 ise en fazla kırmızı kartın gösterildiği Dünya Kupası olarak kayıtlara geçti.
Afrika temsilcisi Kamerun, 1986 Meksika'da Fas'ın başlattığı devrimi, 1990'da bir üst kademeye taşıdı.