Gazze'de çadırlarda yaşayan Filistinliler için Nekbe (Büyük Felaket), tarihte yaşanmış bir felaket olarak kalmadı, nesiller boyu süregelen bir travmaya dönüştü.
Bundan 78 yıl önce Filistin topraklarından sürülen ve Gazze'ye göç eden binlerce Filistinlinin torunları bugün, öncekiyle kıyaslanamayacak kadar büyük ikinci bir Nekbe yaşadıklarını dile getiriyor.
Filistinliler, çadırlarda kışın soğuktan donuyor, yağmur sularıyla ıslanıyor, yazın sıcaktan kavruluyor, açlık ve susuzluk çekiyor, kemirgen hayvanların saldırısına uğruyor, çöplüklerin arasında yaşamak zorunda kalıyor, soykırımcı İsrail'in saldırıları nedeniyle her an ölüm tehlikesiyle karşı karşıya kalıyor, abluka nedeniyle insanca yaşama dair hiçbir imkana erişemiyor.
Beyt Hanun sakinlerinden Abdulkerim Akl (52), 1948'de yaşanan Nekbe ile bugün yaşanan İsrail soykırımı arasında fark olduğunu düşünüyor.
İsrail saldırıları öncesinde çiftçilik yaptığını ve mutlu bir hayatı olduğunu ancak bunların bir anda son bulduğunu söyleyen Akl, "Gazze'deki Nekbe'nin benzeri dünyanın hiç bir yerinde yaşanmamıştır. Gazze tamamen yıkıldı. Nekbe demek az bile. Böylesini ne yaşadık ne en kötü kabuslarımızda gördük." dedi.
İsrail'in Gazze'nin büyük kısmını işgal ettiğini, Gazzelileri de "sadece nefes almaları için" deniz kenarına doğru sürdüğünü kaydeden Akl, "Gazze'de güvenlik ve istikrar olmadığını, insanların gece yattığında tek dileğinin sabaha sağ çıkmak" olduğunu kaydetti.
Akl, Gazze halkının çektiği acı ve sıkıntının büyüklüğünü şu sözlerle aktardı:
"Gazze halkı çok yoruldu, dayanacak gücü kalmadı. Ölmüş durumdayız. Kabirlerdekiler değil bizler ölüyüz. Onlar şehit oldu. Biz ise su sıkıntısı çekiyoruz, açlık çekiyoruz. Soykırım hala devam ediyor. Açlık sadece insanları değil hayvanları da vurdu. Köpekler ve fareler yiyecek bulamayınca insan cesetleri yedi. Sağlıklı yiyecek kalmadı. Sabah kalkacaksın ya telefonunu şarj etmeye gideceksin ya da yiyecek ve su kuyruğuna gireceksin."
İsrail ordusunun tanklarla ve Quadcopter tipi dronlarla gelip masum bir halkı hedef aldığını kaydeden Akl, "Bu, 1948'deki Nekbe ile kıyas bile edilemez. Bu bir soykırım." dedi.
İsmihan Hıleyf (61) de eskiden sade ama güzel bir hayat sürdüklerini şimdi ise çadırda, güvenliğin, yiyecek ve içeceğin olmadığı bir ortamda yaşadıklarını söyledi.