50 yılı aşkın bir süre önce Apollo görevleriyle Ay'a ilk ayak basıldığında, bu hedefin tamamlandığı düşünülüyordu.
Peki, ABD neden bu kadar büyük bir kaynak ve çabayla geri dönmek için yarışıyor?
Ay yüzeyi ilk bakışta kuru ve kurak görünse de, aslında büyük bir potansiyel barındırıyor.
Bilim insanları, Ay'ın Dünya ile benzer elementlere sahip olduğuna dikkat çekiyor. Bunlar arasında Dünya'da oldukça nadir bulunan ve teknolojik üretim için kritik olan nadir toprak elementleri yer alıyor.
Ayrıca süper iletkenlerden tıbbi ekipmanlara kadar pek çok alanda kullanılan helyum, demir ve titanyum gibi metaller de Ay'ın sunduğu zenginlikler arasında.
Ancak en önemli kaynak şaşırtıcı bir şekilde su. Ay'ın kutup bölgelerindeki kalıcı gölge alanlarda buz kütleleri bulunuyor.
Ay'da yaşam için suyun varlığı hayati önem taşıyor.
1960 ve 70'lerdeki Apollo görevleri Sovyetler Birliği ile girilen bir rekabetin sonucuydu. Günümüzde ise rakip Çin. Uzay programında hızla ilerleyen Çin, 2030 yılına kadar Ay'a insan göndermeyi hedefliyor.
Birleşmiş Milletler'in 1967 tarihli Dış Uzay Antlaşması'na göre hiçbir ülke Ay üzerinde mülkiyet iddia edemiyor.
Ancak uzmanlar, toprak sahibi olunamasa da o arazide kimsenin müdahalesi olmadan faaliyet gösterilebileceğini belirtiyor.