Kral Charles ve eşi Camilla'nın 27 Nisan'da başlayan ve 4 gün sürmesi planlanan ABD ziyareti, bu ülkenin bağımsızlığının 250. yıl dönümü kapsamında düzenlenirken, iki ülke arasındaki ilişkilerin tarihçesi bağlamında meydana gelen olayları akıllara getirdi.
ABD ile İngiltere arasındaki ilişkilerin kökeni, 17. yüzyılda Kuzey Amerika kıtasında başlayan İngiliz kolonileşme sürecine uzanıyor. İngiltere, Atlantik'in karşı kıyısında kurduğu yerleşimlerle zamanla doğu kıyısı boyunca geniş bir koloni ağı oluşturdu.
1607’de kurulan Jamestown ile başlayan bu süreç, 1620’de Plymouth Kolonisi gibi yeni yerleşimlerle genişledi. 18. yüzyıla gelindiğinde İngiltere, “On Üç Koloni” olarak bilinen yapı üzerinden bölgede siyasi ve ekonomik hakimiyet kurdu.
Başlangıçta İngiltere’ye bağlı olan bu koloniler, coğrafi uzaklık ve yerel dinamikler nedeniyle zamanla daha özerk bir yapıya evrildi. Kolonilerde yerel meclisler kurulurken, ticaret ve üretim kapasitesi arttı.
Bu durum, kolonilerin kendi kendini yönetme eğilimini güçlendirdi. İngiltere ise bu gelişmeleri uzun süre tolere etti ancak 18. yüzyılın ortalarında değişen küresel dengeler, Londra yönetiminin kolonilere yaklaşımını sertleştirdi.
Özellikle dönemin Avrupası'nın güçlü devletleri arasında meydana gelen Yedi Yıl Savaşı sonrasında İngiltere’nin artan borç yükü, koloniler üzerinde yeni vergi politikalarının uygulanmasına yol açtı.
Londra yönetimi, savaşın maliyetini karşılamak amacıyla kolonilerden daha fazla gelir elde etmeyi hedefledi. Bu kapsamda yürürlüğe konulan çeşitli vergi düzenlemeleri, kolonilerde ciddi bir rahatsızlık yarattı.
İngiltere, 1763’te sona eren Yedi Yıl Savaşı sonrasında oluşan yüksek savaş borçlarının karşılanması ve kolonilerin imparatorluk maliyetlerine katkı sağlaması amacıyla birçok ürüne gümrük vergisi getirdi.
1765’te çıkarılan Damga Yasası ile resmi belgeler ve basılı materyaller vergilendirilirken, 1767’de kabul edilen Townshend Yasaları ile çay, cam ve çeşitli ithal ürünlere gümrük vergileri konuldu.
Bu uygulamalar, kolonilerde ekonomik baskı olarak algılandı. Koloniler, İngiliz Parlamentosu’nda temsil edilmeden vergiye tabi tutulmalarına karşı çıkarak "temsil yoksa vergi de yok(no taxation without representation)" sloganını benimsedi.