Geçmişte sosyal hizmet alanında birlikte görev yapan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı İstanbul İl Müdürlüğüne bağlı Sarıyer İzzet Baysal Huzurevi Yaşlı Bakım ve Rehabilitasyon Merkezi Müdürü Mesut Ocak ile öğretmen Ceylan Aykutluğ'un yeniden iletişime geçmesiyle ortaya çıkan bağ, İstanbul ile Kars arasında mesafeleri aşan dayanışmaya dönüştü.
Ocak'ın müdürlüğünü yaptığı huzurevinin sakinleri 23 Nisan öncesinde çocuklar için ne yapabileceklerini konuşurken, kısa sürede personel sürece dahil oldu. Büyükler, çocukların maddi ihtiyaçlarından çok hatırlanmaya ve bayramlarının kutlanmasına ihtiyaç duyduğunu düşünerek hediyelerini hazırladı.
Kars'taki köy okuluna gönderilen paketlerde çocukların gelişimine katkı sağlayacak eğitsel oyuncaklar ile spor ayakkabıların yer almasının yanı sıra okul için bisiklet ve akülü araba temin edildi.
Ulaştırılan hediyeler, öğrenciler tarafından büyük heyecanla karşılandı. Çocuklar paketleri açtıkları anlarda sevinçlerini birbirleriyle paylaştı. Oyuncaklarla oynamaya başlayan çocuklar, bisiklet ve akülü arabayla vakit geçirdi.
Huzurevi sakinlerinin gönderdiği video mesajlar öğrencilerin bayram coşkusunu artırırken, çocuklar hiç tanımadıkları büyüklerinden gelen sürpriz karşısında duygusal anlar yaşadı.
Çocukların mektupları ve yaptığı resimler ise huzurevine ulaştığında benzer bir heyecan yaşandı.
23 Nisan vesilesiyle başlayan bu iletişim, iki kuşağı mesafeleri aşarak aynı duyguda buluşturdu.
Mesut Ocak, AA muhabirine, geçmiş yıllarda sosyal hizmetler merkezinde birlikte görev yaptıkları Ceylan Aykutluğ'un daha sonra çocukluk hayalinin gerçek olduğunu ve Kars'a öğretmen olarak atandığını anlattı.
Kars'ın Arpaçay ilçesi Büyükçatma İlkokulunda öğretmen olan Aykutluğ'un, İstanbul'da kendilerini ve huzurevini ziyaret ettiğini belirten Ocak, şöyle konuştu:
"Ben artık sosyal hizmet merkezinden ayrılıp İzzet Baysal Huzurevinde görev yapmaya başlamıştım. Onunla konuşurken şunu fark ettim. Daha önceden de örneklerini çok sık gördüğüm şekilde, sosyal hizmet alanında çalışan herkesin, yollarımız ayrılsa bile belli bir bakış açısı kazandığını, gündelik hayatımızda gözümüzü kaçırdığımız, başımızı çevirdiğimiz durumlara, olaylara, kişilere karşı farklı bir hassasiyet geliştiğini gördüm. Çünkü gittiği ilde, ilçede, köyde fark yaratmak için neler yapabileceğine dair düşünceleri vardı."