Anadolu Ajansının (AA) "Devlet Korumasındaki Çocuklara Adanan Ömürler" başlıklı dosya haberinin 4. bölümünde, hayatının 30 yılını devlet korumasındaki kimsesiz çocuklara adayan, her durumda ihtiyaçlarına koşan Yurdanur Altuner'in hikayesi anlatıldı.
Altuner'in çocuklarla kurduğu bağ, yıllar önce Şeyh Sayıt Çocuk Yuvasına gönüllü gitmesiyle başladı. Daha önce huzurevindeki yaşlıları evinde ağırlayan ve onlarla vakit geçiren Altuner, kayınvalidesinin vefatının ardından gönüllülük çalışmalarını çocuklarla sürdürmeye karar verdi.
Yuvaya gittiğinde yalnızca çocukları ziyaret etmekle kalmayan Altuner, onların bakımına da yardımcı oldu. Altuner, bebekleri yıkadı, çocuklarla oyun oynadı, yemek yaptı, onları dinledi ve ihtiyaç duyduklarında yanlarında oldu.
Zamanla çocukların kendisine "anne" diye seslenmesiyle gönüllülük, Altuner için düzenli ziyaretlerin ötesine geçti. Çocukların yalnızca kurumda kaldıkları dönemde değil, büyüdüklerinde de yanında olmaya çalışan Altuner, onların eğitimlerine devam etmeleri ve kendi hayatlarını kurmaları için destek verdi.
Kurumda zaman zaman zorlanan çocukların yanına giderek onları dinleyen Altuner, onlara yaşadıkları şartların, hayatlarının tamamını belirlemeyeceğini göstermeye çalıştı.
Çocukların ihtiyaçları için de çevresini harekete geçiren, tekstil sektöründeki tanıdıklarından kıyafet desteği isteyen, üniversite öğrencileri için burs arayan Altuner, zamanla yardım etmek isteyen kişileri de çocukların hayatına dahil etti.
Altuner, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına bağlı İstanbul Aile ve Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğü bünyesindeki Çocuk Evleri Sitesine birlikte gittiği kişilerin çocuklarla tanışmasını sağladı. Böylece çevresinde gönüllülerden oluşan bir dayanışma ağı oluşturan Altuner'in kızları ve torunları da zamanla bu çalışmalara katılarak çocuklara destek vermeye başladı.
Altuner'in çocuklarla kurduğu ilişki kurumdan ayrılmalarıyla da sona ermedi. Yıllar önce yanında olan çocukların eğitimlerini, mesleklerini, evliliklerini takip eden Altuner, farklı şehirlerde yaşayanlarla da iletişimini sürdürdü, zaman zaman eski çocukların yeniden bir araya gelmesi için yemek ve piknikler düzenledi.
Onun için gönüllü annelik, çocukların maddi ihtiyaçlarını karşılamaktan çok daha fazlası oldu. Bugün de insanları çocuklara yalnızca maddi destek vermeye değil, zaman ayırmaya, onlarla konuşmaya, oyun oynamaya ve yanlarında olmaya çağıran Altuner, bir çocuğun hayatına dokunmak için büyük imkanlara sahip olmak gerekmediğini düşünüyor.
Yurdanur Altuner, AA muhabirine, "Evde yaşlı bir kayınvalidem vardı, huzurevinden misafirler alırdım eve. Onlara pasta, börek yapardım, beraber otururduk. Onlarla beraber mutlu olurduk." dedi.