Erenler ilçesinde yıkılan 5 katlı binanın enkazında annesi vefat eden 44 yaşındaki Dilek Cirit, yaşadığı acıları unutamıyor.
Cirit, AA muhabirine, deprem gecesi misafirliğe gelen amcası ve yengesiyle oturduklarını, odasına geçtiği sırada büyük bir sarsıntının meydana geldiğini anlattı.
Üzerine parçalar düştüğünü ve açmaya çalıştığı oda kapısının üzerine devrildiğini aktaran Cirit, "Çalışma masamla kapının arasında bir üçgende kaldım. Deprem olduğunu anlayamadım. Patlama gibi bir şey olduğunu düşündüm." dedi.
Cirit, birinci katında oturdukları binanın saniyeler içerisinde yıkıldığını dile getirerek, "Odamda tek başımaydım. Yan odada annem, ağabeyim, kız kardeşim, amcam ve yengem kaldılar. Çöken tavan annemin kafasına denk gelmiş, annemi orada hemen kaybetmişiz. Benim bundan çok sonra haberim oldu." diye konuştu.
Yan odada bulunan 5 ve 10 yaşındaki kardeşlerinin kalorifer borularından aşağıya sarkarak kurtulup yardım çağırdıklarını belirten Cirit, üst komşuları olan uzman çavuşun yardıma koşan ilk kişi olduğunu kaydetti.
Cirit, yaklaşık 9 saat sonra enkazdan çıkarıldığını ve 1 yıl yürüyemediğini belirtti. Adana'nın Ceyhan ilçesinde 1998'de meydana gelen depremin ardından ampute edilen bir kızın hikayesini televizyondan izlediğini anlatan Cirit, enkazdayken o görüntülerin aklına geldiğini söyledi.
Göçük altında kaldığı zaman diliminde dua okuduğunu ve sesini duyurmak için uzun süre uyumadığını anlatan Cirit, "Dışarı kendimi duyurmam, yerimi bildirmem gerekiyordu. Elime kapıdan düşen bir cam parçası denk gelmişti, onu demire vurdum. Onunla sesimi çok net yakaladılar. Enkazın içinden dışarıdaki sesi çok net duyuyorsunuz ama sizin sesinizi duyurmanız çok zor." ifadelerini kullandı.
Cirit, 5 kardeş olduklarını ve anneleri depremde vefat edince hem çalışıp hem okumak zorunda kaldığını dile getirerek, "Ama çok şükür okudum, öğretmen oldum." dedi.
Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat 2023'te meydana gelen depremlerde Allah'ın kendisine fırsat verdiğine işaret eden Cirit, sözlerini şöyle sürdürdü:
"Bize 1999 depreminde gerçekten çok yardım ettiler. Bir sihirli değnek dokundu sanki. Her yerden yolumuz açıldı. Ben de 6 Şubat'taki depremleri gördüğümde ilk önce televizyon ekranında kalakaldım. Sonra 'Dilek kalk, bir şeyler yapman lazım.' dedim. Deprem bölgesinde öğrenci ve aileleri için burada yazlık ve ikinci evi olan arkadaşlarımızın dairelerinin anahtarlarını aldık. Depremzedelere oraları açtık. Kalmak isteyenlere evler kiraladık. Yaptığımız yardımlar için minnettar kaldılar. Bunu yaşayabildim, en azından ahde vefamı gerçekleştirdim. O bakımdan kendimi mutlu hissediyorum."