NUN Eğitim ve Kültür Vakfı Yönetim Kurulu Başkanı Albayrak, The Jakarta Post gazetesi için bir yazı kaleme aldı.
Nisan 1955'te Endonezya'da düzenlenen Bandung Konferansı'na atıfta bulunan Albayrak, konferans katılımcısı ülkelerin "kendi gündemlerini belirlemek" amacıyla toplandığını hatırlattı.
Albayrak, söz konusu konferansa Batılı güçlerin davet edilmediğine dikkati çekerek bunun, bilinçli bir tercih olduğunu vurguladı.
Batı'nın olmadığı toplantıların "önemsiz sayıldığı bir dünyada" Bandung'un insanlığın çoğunluğunun kendi yolunu çizebileceğini ilan ettiği değerlendirmesini yapan Albayrak, ortaya çıkan Bağlantısızlar Hareketi ile bunun gerçekleştirildiğini kaydetti.
Albayrak, Bağlantısızlar Hareketi'nin yalnızca diplomatik bir duruş olmadığını; dünyanın, kendisine dayatılan çerçevelerden daha geniş olduğunu ilan eden bir çıkış olduğunu belirtti.
Bu iddianın hala tamamlanmadığını kaydeden Albayrak, "Bandung kuşağının karşı karşıya kaldığı şey, yalnızca siyasi bağımlılık değildi; aynı zamanda adlandırılması daha zor, bu yüzden de ortadan kaldırılması daha güç bir durumdu: Bilme biçimlerinin bağımlılığı." ifadelerini kullandı.
Albayrak, sosyolog Syed Hussein Alatas'ın buna "esir zihin" ismini verdiği değerlendirmesini yaparak bunu kendi toplumunu yalnızca dışarıda üretilmiş kategorilerle inceleyen, ödünç alınmış araçları evrensel doğrular gibi kabul eden entelektüel olarak nitelendirdi.
Esir zihnin, esaretinin farkında olmadığının altını çizen Albayrak, "Zaten sömürgeciliğin entelektüel mirası tam da bunu sağlamak üzere tasarlandı." değerlendirmesini yaptı.
Albayrak, Bandung Konferansı'nın siyasi bağımsızlık mücadelesinde bir dönüm noktası olduğunu kaydederek buna rağmen düşüncenin, bilginin ve hayal gücünün bağımsızlığının ulaşılmasındaki güçlüklere işaret etti.
"Bu anlamda sömürgecilik 1960'larda sona ermedi, biçim değiştirdi." diyen Albayrak, şunları kaydetti: