Eski Sovyetler Birliği döneminde İslam diniyle ilgili kısıtlamaların uygulandığı ve oruç tutmanın engellendiği ülkede, halk 1991’de bağımsızlığın kazanılmasının ardından dini ve milli geleneklerini yeniden canlandırdı.
Ramazan boyunca Özbek aileler, “ağız açar” olarak adlandırılan iftar sofralarında bir araya gelerek hem geleneklerini yaşatıyor hem de aile bağlarını güçlendiriyor.
Aileler, ramazanda baba evlerini ziyaret ederek iftar sofraları hazırlıyor, aile reisinin öncülüğünde dua ederek oruçlarını birlikte açıyor.
Sofralarda tereyağı ve sütle yapılan patır ekmek, sebze ve yeşilliklerle hazırlanan "kök samsa" böreği, haşlama çorbalar, Özbek pilavı ve ramazan tatlısı olan "sümelek" eksik olmuyor.
İftar sonrası aile reisi tarafından şükür duası ediliyor, ardından aile büyükleri ve kardeşler sohbet sonrası evlerine dönüyor.
Ayrıca Özbek aileler, ramazan boyunca akraba, komşu ve ihtiyaç sahiplerini de toplu iftar sofralarına davet ediyor. Her aile bir ay boyunca en az bir kez evinde komşu ve akrabalarının davet edildiği "ağız açar" sofrası kurarak yemeklerini misafirleriyle paylaşıyor.
Toplu iftar programları genellikle mahalle muhtarı veya yaşlı bir büyüğün duasıyla başlıyor, Kur'an-ı Kerim tilaveti ve topluca kılınan teravih namazıyla sona eriyor.
Taşkent’e bağlı Yengiyol ilçesinde yaşayan 72 yaşındaki Nasibe Mahmudova, ramazanın aile içindeki birlik ve beraberliği artırdığını söyledi.
Mahmudova, çocukları, gelinleri ve torunlarıyla baba ocağında bir araya gelerek iftar yaptıklarını, ramazanın, gelenekleri yaşatmak ve aile bağlarını güçlendirmek için önemli olduğunu belirtti.
Eski Sovyetler Birliği döneminde dini ibadetlerin kısıtlandığını hatırlatan Mahmudova, Özbekistan’ın bağımsızlığından sonra ibadetlerini özgürce yapabildiklerini vurguladı.