AA muhabirinin derlediği bilgilere göre, asıl adı Abdurrahman bin Muhammed bin Haldun olan İbn Haldun, 27 Mayıs 1332'de Tunus'ta doğdu.
Ailesinin kökeni Yemen'de İslam'ı yayma ve Kur'an öğretme görevini üstlenen sahabelerden Vail bin Hucr'a dayanan İbn Haldun, ilk eğitimini ilimle meşgul olan babası Muhammed'den aldı.
Kur'an-ı Kerim'i ezberleyen, kıraat ilmini öğrenen İbn Haldun, dönemin önemli alimlerinden de Arap dili ve edebiyatı ile fıkıh alanında eğitim gördü.
Kuzey Afrika'da yaşayan İbn Haldun, hayatının önemli bir bölümünü siyasi görevlerle bu coğrafyada Tunus, Cezayir, Fas, Endülüs ve Mısır'da farklı kentler arasında seyahatlerle geçirdi.
İbn Haldun gençlik yıllarında, Avrupa'nın büyük bölümüne de sıçrayan veba salgınında annesi, babası ve bazı hocalarını kaybetti.
Merinilerin Tunus'u ele geçirmesiyle Endülüs'ten gelen ilim insanlarından da ders alan İbn Haldun, aynı zamanda Tunus, Cezayir ve Fas'ta devlet kademelerinde de görev aldı. Bürokrasi ve siyasette üst düzey sorumluluklar üstlenen İbn Haldun, dönemin sultan ve vezirleriyle çalıştı.
İbn Haldun, Merini döneminde sır katipliği ve hakimlik vazifelerini ifa ederken, daha sonra gittiği Endülüs'te sakin bir hayat sürdü.
Aldığı teklif üzerine Bicaye Emirliği'ne geçen İbn Haldun, burada devlet yönetiminde en yetkili kişilerden biri olurken, hatiplik ve ders verme işlerine de devam etti.
Faaliyetlerine daha sonra Fas'ta devam eden İbn Haldun, burada ders vermeyi sürdürdü. Ailesini Fas'ta bırakan İbn Haldun, 1374'te yeniden gittiği Endülüs'ten bir yıl sonra 43 yaşında Tilimsan'a döndü.
Tilimsan yakınlarında bulunan ünlü sufi Ebu Medyen'in türbesinde bir süre inzivaya çekilen düşünür, ardından İbn Selame Kalesi'nde yaklaşık dört yıl sakin bir hayat yaşadı.