Rusya'nın Ukrayna'ya karşı "taktik nükleer silah" (TNW) kullanabileceğine yönelik iddialar, diğer nükleer silahlardan daha sınırlı etki alanı ve kullanım amacıyla ayrışan bu silahları yeniden gündeme taşıdı.
Uzmanlar, Rusya'nın taktik nükleer silah kullanma ihtimaline ilişkin iddiaların caydırıcılık mesajı niteliği taşıdığını, böyle bir adımın küresel güvenlik dengeleri açısından ciddi sonuçlar doğurabileceğini belirtti.
ABD menşeli bazı basın kuruluşlarının, Rusya'nın "son çare olarak" Ukrayna'ya karşı TNW kullanabileceği iddiasında bulunması, dikkatleri bu silahlara çevirdi.
Ülkeler, hangi silahların bu sınıfa girdiğine yönelik farklı tanımlamalar getirse de genel itibarıyla TNW'lerin, yüksek etki alanına sahip "stratejik nükleer silahlardan" menzil ve kullanım amacı bakımından ayrıştığı kabul ediliyor.
Bu bağlamda TNW'ler aynı zamanda "stratejik olmayan nükleer silahlar" şeklinde de adlandırılıyor.
Nükleer silah sahibi ülkelerin cephaneliklerinin çoğunluğunu oluşturan TNW'ler, stratejik olanlara kıyasla daha kısa menzile sahip ve daha küçük boyutlarda üretiliyor.
Kitle imha amacı güdülmeden savaş alanında askeri hedeflere karşı kullanmak için geliştirilen TNW'ler, ayrıca daha az güce ve daha dar etki alanına sahip.
ABD'nin İkinci Dünya Savaşı sırasında Japonya'ya attığı 15 ve 21 kilotonluk atom bombalarının aksine TNW'ler, yaklaşık 1 kilotonluk etkiye sahip olabiliyor.
Bu silahların kullanımıyla geniş çaplı yıkım ve radyoaktif serpintiden kaçınılarak düşmanın askeri kabiliyetlerinin zayıflatılması amaçlanıyor.
Havadan atılan bombalar, kısa menzilli füzelerin başlıkları veya topçu mühimmatı şeklinde üretilebilen bu silahlar, küçük boyutları sayesinde lojistik kolaylığı sağlıyor.