Uluslararası Gaz Birliğinin (IGU) Küresel Gaz Raporu'na göre, yapay zeka, bulut bilişim ve yüksek performanslı bilgi işlem uygulamalarının giderek yaygınlaşmasıyla veri merkezlerinin elektrik ihtiyacının hızla büyümesi kaçınılmaz hale geldi.
Veri merkezleri, dünyada elektrik talebindeki artışta payı giderek artan alanlardan biri olarak öne çıkıyor.
Küresel veri merkezlerinin elektrik tüketimi, 2020-2025 döneminde yıllık yaklaşık yüzde 30,9 arttı. Bu merkezlerin elektrik tüketimi geçen yıl 557 teravatsaate ulaştı. Bu tesisler geçen yıl küresel elektrik talebinin yüzde 1,9'unu oluşturdu. Böylece, 2020'de 145 teravatsaat olan veri merkezleri kaynaklı elektrik tüketimi, 5 yılda yaklaşık 4 katına çıktı.
IGU'nun temkinli senaryosuna göre, veri merkezlerinin elektrik tüketimi 2030'da 1372 teravatsaate çıkarak küresel elektrik talebinin yaklaşık yüzde 4'üne ulaşacak. Dünyada açıklanan tüm projelerin zamanında tamamlandığı senaryoda ise veri merkezlerinin elektrik tüketiminin 2030'da 2 bin 904 teravatsaate kadar çıkabileceği hesaplanıyor.
Küresel veri merkezlerinin kurulu elektrik kapasitesi 2025 sonunda yaklaşık 7 bin tesiste 141 gigavata ulaştı.
Yeni veri merkezlerinin önemli bölümü 100 megavat ile 1 gigavat arasında elektrik kapasitesine ihtiyaç duyuyor. Büyük ölçekli veri merkezi kampüsleri, güvenilir elektrik arzı, iletim sistemine erişim ve uzun vadeli enerji tedarikine ihtiyaç duyuyor.
İnşa halindeki, planlanan ve açıklanan projelerden oluşan kapasite havuzunun 2030'a kadar 500 gigavatı aşabileceği, bunun yaklaşık yüzde 64'ünün yapay zeka uygulamalarına yönelik olacağı öngörülüyor.
Veri merkezlerinin elektrik ihtiyacındaki hızlı artış, yatırımların tamamlanma süresi ile ihtiyaç duyulan yeni şebeke altyapısının devreye alınma süresi arasındaki farkı da belirginleştiriyor.
Rapora göre, veri merkezleri genellikle 1 ila 3 yılda inşa edilebilirken yeni elektrik şebekesi altyapısının planlanması, izinlendirilmesi ve tamamlanması 5 ila 15 yıl sürebiliyor.
Bu durum, yeni tesislerin hazır hale gelmesiyle ihtiyaç duydukları iletim ve şebeke bağlantı kapasitesinin devreye girmesi arasındaki zaman farkından kaynaklanan elektriğe erişim kısıtı oluşturuyor.