Yunanistan merkezli To Pontiki, Ege’deki Türkiye-Yunanistan rekabetinin son yıllarda geçirdiği değişim ele alındı. Yunanistan’daki değerlendirmelerde, uzun yıllar boyunca Ege’deki gerilimin merkezinde savaş uçaklarının karşılıklı önleme ve hava muharebelerinin bulunduğu, ancak Türkiye’nin insansız hava araçları ve farklı gözetleme platformlarını daha yoğun biçimde kullanmasıyla birlikte tablonun değiştiği belirtildi.
Yunanistan açısından dikkat çekilen temel unsur ise Türkiye’nin insanlı savaş uçaklarıyla sürekli bir güç gösterisi yapmak yerine, İHA’lar, gözetleme uçakları ve elektronik istihbarat platformları üzerinden Ege’de kesintisiz bir bilgi toplama ve gözetleme ağı oluşturması olarak ifade edildi.
Türkiye’nin Ege’deki faaliyetlerine ilişkin “ihlaller” söylemi Yunan basınında yer alsa da Türkiye’nin resmi yaklaşımının farklı olduğu belirtildi. Dışişleri Bakanlığı, Yunanistan’ın karasularının 6 deniz mili olmasına rağmen 10 deniz millik ulusal hava sahası iddiasının Ege’deki hava sahası anlaşmazlığının temel unsurlarından biri olduğunu belirtiyor. Bakanlığa göre uluslararası hukuk bakımından bir ülkenin karasuları, ulusal hava sahasının genişliğini de belirliyor.
Yunan değerlendirmesine göre Türkiye’nin yaklaşımındaki asıl değişimin, rekabetin doğrudan hava muharebesinden istihbarat, gözetleme ve keşif faaliyetlerine taşınması olduğu belirtildi.
Türkiye’nin son 15 yılda çok katmanlı bir istihbarat, gözetleme ve keşif mimarisi oluşturduğu belirtilirken, Bayraktar TB2, ANKA-B, ANKA-S ve Aksungur gibi İHA’ların yanı sıra CN-235 ve ATR-72 deniz karakol uçaklarının da bu yapının parçaları olduğu ifade edildi.
Bu platformların savaş uçaklarından farklı olarak uzun süre havada kalabildiği, daha düşük işletme maliyetiyle görev yapabildiği ve insanlı mürettebatı riske atmadan bilgi toplayabildiği vurgulandı.
Buradaki temel avantajın doğrudan hedef vurmak olmadığı, Ege üzerinde sürekli çalışan bir sensör ağı oluşturmak olduğu kaydedildi.
Yunan basınındaki analizde Türkiye’nin yaklaşımı, “Ucuz Savaş” olarak tanımlanan bir maliyet unsuru üzerinden de ele alındı.
Buna göre Türkiye açısından düşük maliyetli İHA’larla gerçekleştirilen gözetleme görevlerinin, Yunanistan açısından daha yüksek maliyetli insanlı savaş uçaklarının devreye sokulmasını gerektirebildiği belirtildi.
Analizde bir Bayraktar TB2’nin saatlik operasyon maliyetinin birkaç yüz avro seviyesinde hesaplanabildiği, ANKA ve Aksungur gibi daha büyük platformların daha yüksek maliyete sahip olmasına rağmen modern savaş uçaklarından hâlâ çok daha düşük maliyetle işletilebildiği ifade edildi.